SUFIZM - SUFI CHISHTY PIR MOINUDDIN Z AJMER

Mistyka Uzdrawianie Ezoteryka Medytacje Zikr Wasifa Oddychanie Muzyka Derwisze Fakirzy Moinuddin

Sufizm: Duchowa Droga Arabii, Persji i Indii

Sufizm (arab. taṣawwuf تصوف ) - zbiorcze określenia dla ezoterycznych nurtów mistycznych w islamie. Pochodzi ono od słowa suf صوف (wełna) oraz safa (czystość, świętość), bowiem sufi czerpiąc wzór z orientalnych zakonów świętych, sadhu  ubierali się w białe wełniane włosiennice. Sami Arabowie często zwali sufich fakirami (faqīr فقير), co znaczy "ebionita", "ubogi", albo derwiszami (darwīš درويش), co pochodzi od perskiego słowa "wyrzeczony". Sufi są znani z wielkiej duchowej mądrości, ekstatycznych tańców, wielkich charyzmatycznych cudów, żarliwej modlitwy, ascezy i wyrzeczenia, mistyki!

Sufizm jest próbą osiągnięcia jedności z boskim Absolutem (Allah). W najpowszechniejszej formie polega na regularnych modlitwach, recytacji formuł religijnych i boskich imion, grupowych śpiewach, studiowaniu świętych pism islamu, a przede wszystkim na wyparciu się niższego, ciemnego  ego. Jednymi z najznaczniejszych sufich byli Rabia Al-Basri, Dżunajd, al-Halladż, al-Ghazani i Ibn al-Arabi, Pir Moinuddin z Ajmer, Pir Szarfuddin Maneri, Pir Nizamuddin Auliya. Pierwszym sufim jest w swej istocie Święty Prorok Muhammad, który dokonał religijnej reformacji judaizmu i chrześcijaństwa, a w misteryjnych naukach ustnych zasymilował i oczyścił nauki żydowskiej kabały oraz mistyki chrześcijańskiej, które były dobrze znane i rozpowszechnione na Bliskim Wschodzie. Pierwsze szkoły myśli i praktyki sufickiej pojawiły się szerzej w VII wieku w Basrze, u początku powstania islamu, religii objawionej przez Boga Świętemu Prorokowi Muhammadowi.

CHISHTIYYA

DROGA MISTYKI
SUFI CZISZTI


Duchowa tradycja Sufi Chishty (Ćiśti, Cziszti) z siedzibą w Indii
w Centrum Sufizmu w Ajmer (Rajastan),
w Świątyni (Dargah) Mistrza Sufi Pir Khwaja Moinuddin Hasan Chishty.
 

Sufizm to Miłość, Harmonia i Prawda
Sufizm to Rozwój i Otwarcie Serca
Sufizm to Głęboki Rozwój Duchowy
Sufizm to Medytacja i Koncentracja
Sufizm to Ezoteryka, Mistyka, Hermetyzm
Sufizm to Wirowe Tańce Derwiszów
Sufizm to Oczyszczenie, Oświecenie, Wyzwolenie
Sufizm to Uzdrawianie Awicenny
Sufizm to Symbolika i Znaki Mocy
Sufizm to Badanie Snów i ich Znaczenia
Sufizm to Rozwój Trzeciego Oka
Sufizm to Tajemna Sztuka Oddychania
Sufizm to Braterstwo Przyjaciół Boga
Sufizm to Jedność Wszystkich Religii Boga
Sufizm to Metafizyka, Anioły, Światło
Sufizm to Tolerancja, Wierność, Zaufanie, Oddanie
Sufizm to Wyższa Ewolucja Duszy
Sufizm to Poznanie Boga, Miłość i Mądrość
Sufizm to Samokontrola i Moc Fakirów
Sufizm to Okultyzm Wschodu, Egzorcyzmy
Sufizm to ...

Nauki Mistrzów, Świętych i Proroków Wschodu
Namaz: Modlitwy Sufi, Zikar (Dhikr) i Wasify
Ziraat - Duchowa Ekologia i praca z Żywiołami
Wirowanie - Taniec Derwiszów
Sama: Muzyka, Śpiew i Ekstaza
Ya Allah! - Świadomość Boga


 Zakon Sufi Cziszti
założony został przez:
Hazrat Khwaaja Abuu Ishaaq Shami Chishty
Przeniesiony do Ajmer w Indii około 1190 roku i tam rozwinięty oraz umocniony przez:
Hazrat Khwaaja Moinuddin Hasan Chishty (R.A)
Znany i opiewany przez spiewaków pod wieloma imionami i tytułami duchowymi takimi jak:
Habib Allaah - Qutub-ul-Mashaiq Behro Barr' - Hindul-Nabi'
Naib-i-Rasul-Fil Hind - Tajul Muqar-i-Biin - Wal Muhal-qe-Qiin
Ata-i-Rasuul - Khwaaja-i-Ajmer - Khwaaja Buzug
Hind-ulWalii - Gharib Nawaz - Sultan-ul-Hind
Saiyed-ul-Abediin - Tajul Asheqiin - Burhan-ul-Waseliin
Aftab-i-Jehan - Panah-i-Be-Kassan - Daliil-ul-Arefiin

Saiyed-ul-Abediin - Tajul Asheqiin - Burhan-ul-Waseliin
Aftab-i-Jehan - Panah-i-Be-Kassan - Daliil-ul-Arefiin

Królewska Rodzina Sufi Chishty z Ajmer już prawie 800 lat kieruje Zakonem Sufi i jego licznymi odnogami oraz bocznymi gałęziami na całym świecie! Główna Siedziba Duchowa znajduje się w Ajmer przy Sanktuarium - Dargah Rodziny Sufi Chishty!  Każdego szóstego dnia miesiąca księżycowego, szóstego dnia po nowiu księżyca wszyscy uczniowie każdego Zakonu Sufi oddają się duchowej praktyce recytacji Modlitwy Otwierającej - Fateha (Sura Fatha, Fatiha), którą praktykuje się 1001 razy, ale nie mniej niż 101 razy. Jest to najbardziej podstawowa, codzienna, elementarna praktyka duchowa dla zainteresowanych sufizmem od strony praktycznej! Jest to pamiątka URS - Wniebowstąpienia Duszy sufickiego mistrza Pir Khwaja Moinuddin Ajmeri Gharib Nawaz (R.A.)!
 

Duchowy Król Zakonu Sufi:
Sahibzada Ajmeri Syed Tafazzul Hussain Chishty
 

SZKOŁA NAUK SUFICH

Szkoła Nauk Sufich jest filią Bractwa Czystości, które znajduje się w Ajmer, Indiach, a także w Delhi. Szkoła istnieje w Polsce od 1982 roku i jest pierwszą szkołą sufizmu tradycyjnego w Polsce. Szkoła umożliwia duchowy trening w tradycji pięciu sufickich ścieżek dla wszystkich szczerze zainteresowanych. Trening duchowy polega na serii transformujących doświadczeń pod kierownictwem przewodnika (szejcha, murszida). Szkoła oferuje bezpłatne indywidualne instrukcje medytacyjne, wstępne praktyki dziesięciu ośrodków percepcji (latifa), cotygodniowe medytacje w grupie, okresy intensywnych praktyk w czasie wizyt szejchów, murszidów lub przy innych okazjach, wyjazdy i wizyty do świętych miejsc.
Struktura Szkoły oparta jest na zasadach tradycyjnej sufickiej Tariqah (ścieżki) i jej trzech elementach:  Nauczycielu (szejch, murszid), uczniach i naukach. Nauki udzielane są zawsze, zgodnie z zasadą suficką indywidualnie, a także błogosławionym grupom uczniów i uczennic. Warunkiem powodzenia na ścieżce jest szczerość intencji i zaangażowanie w duchowe praktyki. Celem nauk nie jest rozwój osobowości, ale osiągnięcie świadomości, iż Bóg jest, zgodnie z koraniczną obietnicą "bliżej nas, niż własna tętnica szyjna" (Koran 50:16), oraz oczyszczenie serca, aby tak jak lustro, mogło odbijać refleksy Boskiego światła. Szkoła Nauk Sufich jest otwarta dla wszystkich szczerze poszukujących bliskości z Bogiem, bez względu na ich wierzenia, rasę i płeć. Szkoła, zgodnie z tradycją suficką, nie pobiera żadnych opłat za udzielane nauki, chociaż oczywiście płaci się za noclegi, wyżywienie czy wynajem sali na sufickie warsztaty.

Na Ścieżce Sufi preferujemy Transmisję, jako technikę wewnętrznej transformacji. Udzielamy treningu poprzez transmisję w pięciu głównych Ścieżkach: ezoteryce, uzdrawianiu, mistyce przyrody, religijnym nabożeństwie i braterstwie. Jest to specyficzne właśnie dla Ścieżki Sufich i wynika z duchowej koncesji mistrzów linii sukcesji Cziszti. Przedstawiając skrótowo, transmisja jest zjawiskiem duchowym, przy pomocy której Szajch czy Murszid mocą swego wewnętrznego poziomu wpływa na duchowy rozwój ucznia. Wyobraź sobie magnes i obok niego w obrębie magnetycznego pola opiłki żelaza. Szajch podobnie jak magnes, działa na uczniów. Poprzez bliski kontakt, opiłki metalu nabierają cech magnesu. Ich biegunowość po pewnym czasie będzie taka sama jak magnesu. Podobnie mówimy o transmisji od serca do serca. Jakość i cechy serca Szajcha są stopniowo transmitowane do serca studenta, pobudzają serca uczniów. Albo, jeśli chcesz spojrzeć inaczej, wyobraź sobie iż siedzisz w słońcu, bez żadnego wysiłku czy prób z twojej strony, jesteś ogrzewany przez słoneczne promienie. Szajch jest tak jak źródło ciepła, światła i wiedzy. Transmisja przypomina to właśnie zjawisko.

Wszyscy uczniowie są traktowani według stopnia ich szczerości, zdolności i tęsknoty za boskością. Ich wiara, kolor, kultura, płeć są bez znaczenia. Dla nas mężczyźni i kobiety są sobie równi. W przeszłości żyło wiele świętych kobiet. Kobiety mogą osiągnąć wysoki poziom duchowy, tak samo wysoki jak mężczyźni. W rzeczy samej, kobiety które są prawdziwie szczere często mogą rozwijać się duchowo szybciej niż mężczyźni, dlatego że są z natury bardziej wrażliwe i obudzenie ośrodków świadomości (latifa) może nastąpić u nich wcześniej. Istotna jest praktyka, praca i służba!

Kandydat przyjmowany na najstarszą Ścieżkę Sufi powinien być psychicznie i emocjonalnie zrównoważony, w przeciwnym razie mogą wystąpić czasem pewne trudności. Na pewno godziny spędzone w medytacji, czy innych praktykach duchowych pomogą w przezwyciężeniu stresu. W czasie medytacji (murakaba) dokonują się korzystne zmiany fizjologiczne organizmu ludzkiego. Trening Sufich sprawdza się wobec osoby która cierpi niepokój czy stres, ponieważ ten stan jest reakcją na brak celu i sensu życia. W wielu przypadkach depresja i niepokoje prowadzą do najważniejszego wyzwania w życiu człowieka, to jest dokonania prawdziwej transformacji. Uspokojenie umysłu to często spotykane doświadczenie uczniów, którzy są na ścieżce duchowej jaką jest sufizm. Ale nie uważamy tego stanu jako celu samego w sobie. Będzie to uboczny element zaangażowanie się w duchową Pracę.

SUFI TARIQAT

W relacji pomiędzy ciałem i umysłem ten drugi element jest tradycyjnie uważany za wyłączny ośrodek naszego rozumienia i intelektu. Zgodnie z naukami sufickimi w relacji ciało-umysł istnieje głębszy ośrodek świadomości, który nazywa się kalb (qalb), lub po prostu serce. Jest to miejsce naszego rozumienia wewnętrznych wymiarów ludzkiej egzystencji i twórczości Boskiej (Boskiego stworzenia). I to jest właściwie najważniejszy ośrodek w człowieku, ośrodek głębszy niż umysł, łączący ciało i umysł, ale będący też ponad umysłem. Tak jak umysł rozwija się w edukacji formalnej, podobnie serce (kalb) kształtuje się za pomocą duchowych praktyk, przewodnictwa i pomocy płynących od duchowego Nauczyciela. W miarę rozwoju serca rosną również jego możliwości intuicyjne, jak i jakość uczuć miłości czy współczucia. Jest to proces oświecenia, kiedy serce zawsze pamięta o Bogu, a zapomina o wszystkim innym niż Bóg, wówczas można powiedzieć, że jest ono 'otwarte.' Umysł opisywany jest jako fale oceanu na powierzchni serca. A serce jest siedzibą boskiej duszy.

Istnieją trzy podstawowe sposoby podejścia do Sufizmu, do praktyki duchowej Drogi. Według pierwszego z nich, Sufizm zajmuje się przede wszystkim wewnętrznym stanem duszy, a nie zewnętrznym zachowaniem. W tym podejściu mamy do czynienia z kształtowaniem takich cech jak: cierpliwość, zaufanie i szczerość; takich uczuć jak: wyrażanie szacunku i miłości; czy wreszcie wewnętrznych przejawów: pokuty, wyciszenia, wyłączenia oraz praktyk, postów, czuwania, skupienia i kontemplacji. Wszystkie one pomagają w osiągnięciu wysokiego poziomu duszy. Podobne podejście do wewnętrznego życia prezentuje wielu współczesnych autorów, gdy charakteryzują Sufizm jako kodeks serca, czy Oczyszczenie Duszy lub też Odczuwanie Boskiej Obecności. Takie opisy są przydatne o tyle, o ile podkreślają zasadnicze zorientowanie Sufizmu i uwydatniają powiązanie pomiędzy Sufizmem a szariat'em.

Drugie podejście akcentuje w Sufizmie poszukiwanie jedynej Rzeczywistości, Oświecenia lub Gnozy (Marifa). Źródła tego punktu widzenia można dopatrzyć się w wypowiedziach wczesnych Sufich, chociaż ich konkretne sformułowania nie występują przed Al-Ghazalim i Ibn-Arabim. Taki pogląd jest dość popularny w współczesnych uczonych zarówno na Wschodzie jak i na Zachodzie. Ale twierdzenie, że Gnosis - intuicyjne poznanie Boga jest czystą esencją Sufizmu lub gnostycki Sufizm jest rzeczywistym Sufizmem czy też jego dominującą formą, wyraża zbytnią arbitralność. Prawidłowa ocena genezy Sufizmu powinna odwołać się i oprzeć na wielkich założycielach Ścieżki sufickiej, bardziej niż na dokonaniach Al-Gazalego czy Ibn-Arabiego.

Wreszcie trzecim podejściem do zrozumienia Sufizmu będzie definiowanie go w pojęciach 'unicestwienie' (fana) i 'istnienie w Bogu' (baqa). Zgodnie z tym punktem widzenia zasadniczym przejawem Sufizmu jest już samo doświadczenie fana i baqa, a nie wiedza związana z tymi pojęciami, lub która z nich wypływa, a której natura i charakter były różnie postrzegane przez Sufich. Podsumowując można stwierdzić, że najważniejszym celem nauk i praktyk sufickich jest uzyskanie bezosobowego posłuszeństwa Boga i zapomnienie, nie zwracanie zbytniej uwagi, o wszystkim, co nie pochodzi od Boga. Jest to tendencja do uwalniania się od miłości tego świata na rzecz wypełniania woli Boga, Alla'h.


Droga Sufi Cziszti - Zakon Mistyki:
European Representative: Email (English & Polski): chishtiyya@yahoo.com

eioba


WASIFA - Realna Praktyka Duchowa

WASIFA - Imiona Boga

Imię, przymiot, cecha czy właściwość Istoty Boga w praktykach sufi. Dla praktykujących realnie Drogę Mistyki Sufickiej jest Wasifa tym samym czym dla indyjskich siddhów jest mantram. Wasifa opisuje i energetycznie, wibracyjnie wzbudza odpowiednie cechy i właściwości ludzkiej duszy. Kto nie znosi  praktyki wasaif  najprawdopodobniej nie znosi Boga i Jego Mocy. Podstawową wasifą, najpowszechniej używanym od podstaw imieniem Boga jest "Allaah", czytane jako "allaaa...", z długim "a" na końcu. Końcowe "h" jest bardziej przydechem niż polskim "ch". Istnieje oprócz "Allaah" jeszcze 99 szczególnie pięknych Imion Boga, które wspominane są w Koranie - Biblii monoteizmu i wiary. Wasify zapisywane są najczęściej w języku arabskim lub w urdu w postaci pięknych kaligrafii służących też do praktyki pisanie Wasaif oraz do ich wizualizowania, co jest tak zwaną praktyką myślową, mentalną, czynioną w głębokiej koncentracji. Sufi Cziszti od czasów Pir Khwaja Moinuddin kładą wielki nacisk na śpiewanie i recytowanie wasaif oraz na praktyki medytacyjne z Imionami Boga. Człowiek dzięki tym praktykom przemienia się i staje napełniony rozmaitymi wibracyjnymi aspektami Ruuh Quddus, Ducha Świętego jaki emanuje poprzez zbiór Boskich Imion z Jedynego, z Allaah.

Yaa Allaah!

Inwokowanie Boga, Allaah w postaci wezwania, wołania "Yaa Allaah!" jest pierwszą i podstawową wasifą, którą praktykują wszyscy uczniowie i uczennice Bractwa Mistyki jak często określa się w językach europejskich Zakon Sufi linii Cziszti (Chishty) mający siedzibę w Ajmer w Indii. Imię Boże, "Allaah" wywodzi się od słowa "Illah", które z kolej pochodzi od rdzenia "Lah". Słowo "Lah" oznacza ekspresję cudowności. Bóg jest zatem w swym znaczeniu "cudowny". Imię "Allaah" jest najwłaściwszym określeniem dla Stwórcy, Kreatora, istoty, która stworzyła cały Wszechświat.

Yaa Allaah! jest wołaniem, wezwaniem cudownego i wspaniałego Boga, które wzmacnia ufność, wiarę i zrozumienie Boga. Dla wzmocnienia wiary, ufności w Boga recytuje się "Yaa Allaah" 1000 (jeden tysiąc) razy dziennie, najlepiej w jednym cyklu. Dla rozpuszczenia trudności i problemów życiowych recytuje się "Yaa Allaah" cykl 200 razy przed modlitwami Juma. Osoby chore jeśli będą recytować "Yaa Allaah" utrzymają dobre zdrowie aż do dnia śmierci w naturalny sposób. Jest to też modlitwa za pacjenta, którą mogą robić bliscy, o ile pacjent jest wierzący i nie ma nic przeciwko Bogu i praktyce w swoim sercu. Głoska długiego "aaa" w imienu "Allaah" czy w innych wasifach wibrowana jest w sercu, w piersi z pewną delikatnością, podniosłością, a nawet czułością! Powiada się, że litera ta w imieniu Boga otwiera serce tak, aby dusza mogła napełnić się cechami i właściwościami danego Imienia, aby w duszy boska właściwość, atrybut został wzbudzony.

"Allaah posiada piękne imiona, atrybuty czy przymioty, zatem wzywaj Go z ich pomocą!" (Koran 7.180)
"Istnieje 99 Pięknych Imion Boga, Allaah, a kto ochrania je, uczy się ich i ciągle je recytuje, ten z pewnością wejdzie do Zbawienia" (Prorok Muhammad)

Istnieją praktyki utwierdzania w sobie boskiej właściwości, a wzrostowi każdej wasify nie ma w praktyce końca, bo Bóg jest Nieskończony. Utwierdzanie może mieć postać "Allaah ar-Rahmaan", Allaah al-Wakil" czy "Allaah an-Nuur". Recytowanie może mieć charakter inwokacji ze słowem "Yaa", od imienia Boga "Yaah", gdzie fraza wezwania będzie odpowiednio wyglądać jako "Allaah Yaa Rahmaan", Allaah Yaa Wakil" czy "Allaah Yaa Nuur". Istnieje też bardziej personalne, osobiste wołanie, wyrażające też bliskość z Bogiem, jaką przeżywają Mistycy. Wtedy używamy fraz w postaci odpowiednio "Allaah Yaa Rahmaanu!", "Allaah Yaa Wakilu" czy "Allaah Yaa Nuuru". Wezwanie typu "Yaa Rahmaan" czy jeszcze bardziej bliskie, "Yaa Rahmaanu" praktykują tylko te osoby, które bardzo dużo praktykują z samym "Yaa Allaah" osobno, wtedy niejako pozostałe przymioty wzywane są jako uzupełnienie dla "Yaa Allaah"!


Yaa Rahmaanu!

Ar-Rahmaan to ten, który daje błogosławieństwo i dobrobyt wszystkim istotom bo jest nieskończenie łaskawy i miłosierny. Nie wyróżnia i nie ma awersji, wszystkich swoją łaską i miłosierdziem obdziela jednako. "Ar-Rahmaan" jest po "Allaah" najczęściej używanym imieniem na określenie Boga i opisanie tego, czym Bóg w swej istocie jest. Dzięki praktykowaniu pobudzania wibracji duchowej "Rahmaan" w swoim sercu umożliwiasz sobie zrozumienie Boga jako nieskończony ocean miłosierdzia i łaski. Bóg jest łaskawy, Bóg jest miłosierny. Pierwsi chrześcijanie na swych ołtarzach pisali Imię Boże po aramejsku jako "Rahmaanan", co odpowiada arabskiemu "Rahman". Dzięki łasce i miłosierdziu Boga, Hagar ze swym synem Izmaelem przetrwali wypędzenie na pustyni wśród niebezpiecznych dzikich zwierząt.  Ten kto powtarza z pełnym zrozumieniem i świadomością  święte wezwania "Yaa  Rahmaanu" 100 razy po każdej modlitwie Farz z łaski Boga otrzyma światłe i subtelne serce, będzie obdarzony dobrą pamięcią i zdolnością utrzymywania świadomości, przytomności i trzeźwości. Początkujący powinni praktykować intonowanie w formie "Allaah ar-Rahmaan", aby oswoić serce z oczyszczającą łaską i miłosierdziem Boga. Można łączyć formę "Yaa Allaah" z wezwaniem "Yaa Rahmaanu" w jedno wezwanie: "Yaa Allaah! Yaa Rahmaanu! Nie wiecz ludzka istoto jak wiele cudownych łask Bóg dal ciebie przeznaczył, ale możesz spróbować sie dowiedzieć w biegu życia, jeśli zaczniesz praktykować.

Yaa Qudduusu

Al-Qudduus to czysty, święty, oczyszczony, wolny od błędu i pomylenia, usuwający wszelki rodzaj defektu, doskonały. Ci, którzy będą recytowali "Yaa Qudduusu" w cyklu 100 razy dziennie, będą wolni od wszelkiego lęku i obaw, jako podstawowego skalania i pomylenia duszy. Kierowanie się lękami i obawami jest największym z pomyleń i grzechów. Ludzie lękliwi i trwożliwi powinni długo praktykować "Allaah al-Qudduus", aby otworzyć się na oczyszczanie wiodące ku świętości, ku doskonałości w Bogu. Praktykujący "Yaa Qudduusu" będą dążyć do tego co oczyszcza, udoskonala i uświęca. Z czasem praktyka przyciąga także do towarzystwa uczniów sufickich, oczyszczonych i świętych.

Yaa Hayyu

Al-Hayy to zawsze żyjący, wiecznie żywy, wieczne boskie życie. Kto powtarza boskie imię al-Hayy będzie mieć długie życie. Praktykuj na początku "Allaah al-Hayy", później jako wezwanie "Allaah Yaa Hayy", a na stopniu bliskości samo "Yaa Hayy" lub lepiej "Yaa Hayyu!" Praktyka bardzo wskazana dla tych, którzy chcą wyzdrowieć z jakiejś choroby czy dolegliwości i żyć jeszcze długo w poddaniu Bogu. Al-Hayy poddaje ego strumieniowi boskiej wszechmocy i wszechwiedzy.

Yaa Qadiru

Al-Qadir to moc możliwości, zdolność, ten kto jest zdolny do wypełnienia każdego zadania, kto posiada moc i władzę nad wszystkimi rzeczami i sprawami, kto jest zdeterminowany do osiągnięcia celu. Recytowanie "Yaa Qadiru" w cyklu 41 razy z pomocą Boga usuwa wszelkie trudności z podjętej przez osobę działalności. Podejmując się jakiegoś zadania praktykuje się "Yaa Qadiru" dla oczyszczenia ścieżki spełnienia, dla usunięcia wszelkich trudności jakie mogą się pojawić przy realizowaniu zadania. Jest to dodawanie mocy do osiągnięcia wyznaczonego celu.


Yaa Haadiiu

Al-Haadii to przewodnik, duchowy kierownik, ten kto kieruje i prowadzi. Recytowanie "Allaah al-Haadii" w sposób ciągły, stały powoduje, że Bóg doprowadza osobę do prawidłowej duchowej wiedzy, rozumienia i pojmowania rzeczy. Bóg zaczyna prowadzić osobę, tak, że dociera ona coraz głębiej do prawdy, osiąga coraz prawdziwszą i pełniejszą wiedzę duchową. Bardziej doświadczeni w bliskości z istotą Boga mogą praktykować "Yaa Haadiiu". Wasifa ta zwykle szybko pozwala znaleźć odpowiednich nauczycieli i dotrzeć do autentycznych przewodników duchowych (szaikh, murszid, pir), odpowiednich dla danej osoby, z tych jacy żyją na ziemi.

O realnej praktyce duchowej sufich zobacz więcej na stronie:
http://www.freewebs.com/sufizm/praktyka.htm